İşgal rejimi İsrail merkezli haber sitesi israelhayom.com’da Yoav Limor imzasıyla yayımlanan “ARTIK GÖLGE SAVAŞI YOK” başlıklı yazıyı, siz kıymetli okuyucularımız için çevirdik.
İran, özellikle Irak’ın Kürt bölgesinde “gizli bir İsrail üssüne” füzeler ateşlediğini söylediği zaman ciddiye alınmalıdır. Geçmişte yabancı basın raporları Mossad istihbarat örgütünün orada faal olduğunu iddia etmişlerdi. Yani İran, İsrail’in geçen hafta Şam’a düzenlediği saldırıda hayatını kaybeden iki Devrim Muhafızları subayının intikamını almak isterken Mossad ajanlarını vurmasının sebebi de bu görünüyor.
İran’ın İsrail ile hesaplaşması eskiye dayanmaktadır. Bunların büyük bölümü Lübnan ve Suriye’ye silah sızdırılması ile Şii milislerin Suriye’de bir kale edinmesini engelleyecek operasyonlardaki başarısıyla ilgilidir. Diğer sebepler arasında nükleer programın babası Muhsin Fahrizade’nin 2020’de bir suikastla öldürülmesinin intikamı ile İslam cumhuriyetinin İsrail’i gelecekte böyle operasyonlardan caydırma konusundaki genel arzusu bulunmaktadır.
Tahran son birkaç yılda çoğunluğu Fars Körfezi’nde seyreden İsrail gemileri olmak üzere İsrail çıkarlarını birkaç kez hedef aldı. Ancak Pazar günü gerçekleştirilen füze saldırısı bir tırmanıştı.
İran’ın cüretkârlığı bir özgüvenin işareti ve Batı’nın Viyana’daki nükleer müzakerelerdeki ve Ukrayna savaşı konusunda Rusya karşısındaki zayıflığının bir yansımasıdır. Bu ikincisi, dünyanın dikkatini İran’dan uzaklaştırmış ve belki de Tahran’ın dokunulmazlık hissini beslemiştir.
Sonuç olarak İran hem eylemlerinin boyutunda hem de onları açıktan gerçekleştirmekte giderek daha saldırgan olmaktadır. Erbil’deki tesislere gönderilen hassas füzeler öldürme amaçlıydı. Gerçekte de geçmişten farklı olarak İran’ın füzelerin kendi topraklarından ateşlendiğini gizlemek için hiçbir girişimde bulunmaması onun bölgesel vekillerini İsrail’e saldırıda kullanma ihtiyacından sıyrıldığını ispatlamaktadır. Şimdi İran bayrağı altında küstahlığını göstererek açık eylemler gerçekleştirmeyi arzulamaktadır.
Görünüşe göre bu, iyiye işaret değil. İran; Hizbullah, Husiler, Filistin İslami Cihadı ve Suriye ile Irak’taki milislerin toplamından çok daha zorlu bir düşmandır. Büyük bir silah cephanesine sahiptir ve İran motivasyonu ve kini ile birlikte – özellikle eylemlerini sınırlayan engeller kalktığında – hafife alınmayacak tehlikeli bir düşmandır. Dünyanın neresinde ve neye mal olursa olsun İsrail’e bedel ödetmeye çalışırken kesinlikle hafife alınmamalıdır.
Ancak İsrail’in de avantajları yok değil. İslam cumhuriyeti, kendisini savaş ve terörizmin kışkırtıcısı olarak sunarak ve kendi topraklarından oldukça açık bir şekilde faaliyet göstererek, İsrail’e açık bir cevap konusunda aslında özgür bırakıyor.
İsrail şu ana kadar İran topraklarında gizli eylemler yapmak ve açık eylemlerini bölgenin diğer kısımlarına saklamak için dikkatli davranmıştır. Ancak Tahran’ın son eylemleri İsrail’e özgürce davranma ve bunu İran’ın gelecekte aynı yolu takip etmesini engelleme yolunda kendini savunma olarak adlandırma izni vermiştir.
İsrail ile İran arasındaki gölge savaşında böyle bir tırmanış bekleniyordu. Ayrıca Viyana’da yamanmaya çalışılan nükleer anlaşmanın, İran’ın cüreti sebebiyle, bu gerilimi besleyeceği de açıktır.
Küresel güç ve çıkarlarda bu gelişmeyi engelleme kapasitesi ye da arzusuna sahip uluslararası bir kuvvet görünmemektedir. İsrail ve İran artık görünen ve şiddet içeren bir yola ilerleyen ve sınırları olmayan bir savaş sahnesinde yalnızdır.
KHA
